De RFIDieD

Voor je nabestaanden is het lastig. Jij gaat dood, maar virtueel ben je nog springleven. Je twitter, facebook en hyves account zijn nog in werking en gaan schaamteloos door. Je nabestaanden vragen zich af wat er met je gebeurd is en waarom je niet reageert.

De RFIDieD tag

In jouw lichaam is een tag geïmplanteerd. Door het kloppen van je hart blijft deze tag zolang jij leeft inactief. Zo kan er tijdens je leven op geen manier misbruik van gemaakt worden. Maar zou je toch onverhoopt het leven laten dan wordt de RFID tag geactiveerd. Een kwartier nadat je hart is gestopt met kloppen staan de gegevens open om gescand te worden. Met een mobiele telefoon, voorzien van een RFID reader, kan de tag gescand worden. De tag geeft de gegevens door naar je sociale media en dergelijke. Deze sociale media verwerken het onheugelijke nieuws van je dood, zodat je ook virtueel echt dood bent.

Je kunt van te voren ook een soort virtueel testament opstellen, waarin jij bepaald wie het beheer krijgt over jouw vrienden, foto's, video's e.d. krijgt. En daarbij kan natuurlijk ook een passend afscheid opgesteld worden in wat van vorm dan ook.

Al deze dingen komen vrij als jij het leven laat. Als de tag gescand is, zal hij kort daarna ook het leven laten.

'City of trust' of 'City of control'

Jij neemt de controle over je eigen viruele dood. Niemand anders dan jij alleen kan bepalen wat er na jij jouw dood gaat gebeuren op het internet. Jij voorkomt dat je tot in de eeuwigheid rondspookt in de virtuele wereld. Je laat het niet over aan beheerders van sociale media of anderen. Dit is dus een voorbeeld van City of trust.