Forward by Sean Dodson: A tale of two cities

David Brin schetst in zijn SF twee steden, 'the city of control' en 'the city of trust'. Aan de oppervlakte lijken de twee steden hetzelfde. Beiden steden zijn met elkaar verbonden als een 'internet der dingen' -- een stedelijke infrastructuur, dat is verweven met een geavanceerd netwerk van traceerbare items. RFID tags zijn niet alleen alledaags geworden, maar ze zijn ook ubiquitous (overal onzichtbaar verweven in het dagelijkse leven). Maar in de city of control kan alles wat je koopt, iedereen die je ontmoet en elke stap die je zet, nagetrokken worden door diegenen, die aan de macht zijn. Alles wordt van bovenaf bepaald en jij hebt daar niets tegenin te brengen.

Het verschil met de city of control is dat de city of trust de burgers de controle geeft over deze technologie. De technologie wordt als een optie aangeboden in plaats van dat het standaard is. Deze stad is veel transparanter. Zo kunnen niet alleen burgers, maar ook de bestuurders aan die technologie worden onderworpen.

Na de explosie van camera's in steden, staan we voor een nieuwe fase, het internet der dingen. De komst van RFID is maar één vorm van ubiquitous computing, die de verdere informatie technologie verweeft in ons dagelijkse leven. De toekomst van informatie technologie wordt een voorziening, iets dat in de achtergrond plaatsvindt, zoals gas en electriciteit.

Ubiquitous computing betekent -- anders dan in het verhaal van Brin -- dat de informatie technologie zo geintegreerd in het dagelijkse leven, dat de gebruiker er niet van bewust is dat het er is. Het klinkt misschien als toekomstmuziek, maar dat is het niet. De technologie wordt nu al in kleine stappen geintroduceerd zonder publieke kennis, discussie en toezegging. Daarom is het belangrijk dat het debat op gang komt. Want de plannen voor een city of control liggen al lang en breed op tafel. We moeten controle nemen over hoe deze technologie gebruikt wordt en niet iets wat we blind moeten accepteren of onbewust van moeten blijven. De technologie moet gelijk zijn voor iedereen, zodat het publiek dezelfde voorzieningen heeft als diegenen, die aan de macht zijn.